Ekonomia kreative, Shqipëria mes artit dhe investimit

Ekonomia kreative del si hapësirë ku arti nuk mbetet vetëm shprehje kulturore, por mund të bëhet aset ekonomik dhe investim. Sipas përkufizimeve ndërkombëtare, kjo ekonomi përfshin filmin, muzikën, dizajnin, modën, mediat, artin dhe trashëgiminë kulturore, duke gjeneruar globalisht mbi 2.25 trilionë dollarë në vit dhe duke punësuar rreth 50 milionë njerëz. Për Shqipërinë, potenciali qëndron në trashëgiminë kulturore, artizanatin, industrinë tekstile dhe peizazhet që mund të tërheqin prodhime filmike. Në fushën e filmit, teksti ndalet te rëndësia e incentivave financiare. Grayson Stubbs dhe Zubi Mohammed argumentojnë se një vend pa skemë tërheqëse rimbursimi e ka të vështirë të sjellë prodhime ndërkombëtare, sepse vendi ku xhirohet filmi është edhe pjesë e strukturës financiare të projektit. Një film i suksesshëm mund të funksionojë si reklamë e gjatë për vendin, duke sjellë turizëm, punësim dhe imazh ndërkombëtar. Në modë, Andriola Kambo dhe Muza Fashion Fair paraqiten si përpjekje për ta kthyer talentin krijues në industri. Shqipëria ka kapacitete tekstile dhe artizanale, por shpesh funksionon si “lohn”, pa markë dhe pa vlerë të shtuar vendase. Në plan të dytë merr rëndësi nevojën për platforma, partnerë ndërkombëtarë, standarde qëndrueshmërie dhe investim privat. Përfundimi është se ekonomia kreative nuk duhet parë vetëm si kulturë që kërkon mbështetje, por si industri që mund të krijojë vende pune, eksport, identitet dhe zhvillim.